Menu
Είμαι Εγωιστής ή Μήπως Όχι;

Είμαι Εγωιστής ή Μήπως Όχι;

Πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν την αγάπη προς τον εαυτό τους και τη φροντίδα του εαυτού με τον εγωισμό (ego). Αυτό που μας μαθαίνουν από παιδιά – είτε με τα λόγια («είσαι εγωιστής, όλο τον εαυτό σου σκέφτεσαι»), είτε με το παράδειγμα (γονείς που συνεχώς παραχωρούν το δικό τους καλό για να είναι καλύτερα το παιδί τους) – είναι ότι το να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να τον αγαπάμε είναι κάτι μεμπτό που μας κάνει εγωιστές ή δείχνει ότι δεν νοιαζόμαστε αρκετά για τους άλλους, άρα δεν είμαστε καλοί γονείς, καλοί φίλοι ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να μεγαλώνουμε και να μην έχουμε ιδέα τι σημαίνει φροντίζω και αγαπώ τον εαυτό μου, με συνέπεια να νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα όπως θλίψη, στεναχώρια, απογοήτευση και άλλες φορές ακόμη και να αρρωσταίνουμε!

Τι σημαίνει φροντίζω τον εαυτό μου;

Τον εαυτό μου μπορώ να τον φροντίσω είτε συναισθηματικά/ ψυχικά, είτε σωματικά. Φροντίδα δηλαδή σε σωματικό και σε συναισθηματικό επίπεδο. Και πες ότι με τη φροντίδα σε σωματικό επίπεδο καταλαβαίνουμε όλοι τι εννοούμε…. τι είναι πιο σοφό να κάνουμε για εμάς, όπως καλό φαγητό, βιταμίνες, όχι τσιγάρο, όχι αλκοόλ, γυμναστική, βόλτες στη φύση, όχι πολλά ξενύχτια κλπ. Φυσικά, εδώ προϋποθέτει ότι έχουμε μια καλή επαφή με το σώμα μας και αντιλαμβανόμαστε πότε το εξαντλούμε, πότε θέλει ξεκούραση, τι φαγητό μας πειράζει ώστε να το αποφεύγουμε κλπ.
Με τη συναισθηματική φροντίδα όμως τι γίνεται; Τι σημαίνει με φροντίζω συναισθηματικά; Η πρώτη ερώτηση που χρειάζεται από μικροί να μάθουμε να ρωτάμε τον εαυτό μας και να μην χάσουμε ποτέ επαφή μαζί του είναι ΕΓΩ ΤΙ ΘΕΛΩ; ΕΓΩ ΠΩΣ ΝΙΩΘΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟ;

Όταν μάθουμε να ρωτάμε τον εαυτό μας αυτές τις ερωτήσεις και κρατάμε μια επαφή με το θέλω μας και το συναίσθημά μας, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε μετά είναι να ακούμε την απάντηση και να τη σεβόμαστε. Για παράδειγμα, αν σε μια παρέα μας προτείνουν να καπνίσουμε ή να πιούμε και η αληθινή απάντηση του εαυτού μας (και όχι αυτή που θέλει να είμαστε cool) είναι ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, έχουμε αυτόματα αποφασίσει σοφά για εμάς και το μόνο που χρειάζεται για να είμαστε καλά, είναι να υποστηρίξουμε και να σεβαστούμε την απόφασή μας. Αν φοβηθούμε να το κάνουμε αυτό, γιατί θα μας κοροϊδέψουν ή δεν θα νιώσουμε ότι ανήκουμε στην παρέα, τότε θα έχουμε αψηφήσει το πραγματικό μας «θέλω».

Και αν αυτό συνεχίσουμε να το κάνουμε για καιρό, κάποια στιγμή θα σταματήσουμε να ξέρουμε τι θέλουμε πραγματικά, γιατί πάψαμε εδώ και πολύ καιρό να το ακούμε. Και αντί να μας φροντίζουμε, καταλήγουμε να εκπαιδευόμαστε να μας αγνοούμε για να είμαστε αρεστοί ή για να μας αποδέχονται οι άλλοι. Είναι πολύ σημαντική η αίσθηση της αποδοχής για τους ανθρώπους και αυτό είναι πολύ φυσιολογικό. Είναι όμως ακόμη πιο σημαντική αυτή η αποδοχή να ξεκινά από εμάς προς εμάς. Δηλαδή να αποδεχόμαστε πρώτα εμείς τον εαυτό μας, γιατί αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ κανείς να μας το πάρει και να μας το στερήσει.

Η φροντίδα του εαυτού μας σε συναισθηματικό επίπεδο είναι μια μεγάλη και βαθιά διαδικασία. Ακολουθώντας όμως τα παραπάνω και κτίζοντας σιγά σιγά μια επαφή με τον εαυτό μας, βάζουμε τα πρώτα θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να πατήσουμε και να φροντίσουμε με αγάπη τον εαυτό μας όσο μεγαλώνουμε.

Κείμενο: Ευγενία Μπούρα, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Μsc